قرار بود این سری با هم بیام  دریا . مهم نبود قبلا ً چند بار بی هم رفته بودیم .

یادته ، یادته تو رویاهامون باهم رفتیم دریا ؟! چقدر خوش گذشت حتّی هر کدوم تصوری رو که داشتیم تو قالب یه عکس واسه هم فرستادیم . قرار بود این سری با تو باشه ولی بی تو رفتم . وقتی رسیدم لب ساحل اوّل  یه سنگ  به یادت انداختم تو دریا ! راستی اگه تو بی من بری خاطرم از خاطرت به اندازه یه سنگ می گذره؟؟ریز یا درشتش  مهّم نیستا .

در امتداد ساحل راه رفتم نمی دونم چرا ولی یه  لبخندی گوشه لبام بود ولی چشمام همونی  حالی رو داشت که تو توصیف کرده بودی !نمی تونستم خودمو ببینم امّا همون حالی رو داشت که وقتی تو دیدی !!

جلو بزرگی وسعت دریا وایسادم ، چند قدم رفتم جلو ، خیسی باهامو احساس میکردم  ، تا زیر زانو هام تو آب  بود ، همون جا نشستم !زانو هامو بغل کردم  اما از دریا چشم بر نمیداشتم فقط جلو مو نگاه میکردم شایدم حس میکردم دارم تو چشمای تو نگاه میکنم که  یه لحظه  هم دل نمی کندم! چقدر مشتاق اش بودم چقدر بی قرارش بودم چقدر دلتنگش بودم مثل اینکه خیلی وقته ندیده با شمش مثل حریصا مثل دور مونده ها ،بی صبرانه با شور وتمنّا نگاش می کردم

اونم انگار داشت تاب وقرارش واز دست می داد آروم نبود  اینو با موج هایی که می فرستاد سمتم می شد فهمید . ضربه های موجش شدید تر از فبل لمس می شد مثل کسی که محکم تر بغلت می کنه !

اوّل  فکر کردم انعکاس دریاست تو چشمام امّا وقتی از روی گونه هام سر خورد اومد بایین فهمیدم نه اشکه ! یه دل سیر با دریا حرف زدم نمی دونی چقدر خاطراتو  ، حرفاتو باهاش یاد آوری کردم ، کلی از تو گفتیم ، حلال کن .

انقدر به یادت بودم و حضورتو نزدیک حس می کردم که احساس کردم یه دختر بچه از همون ترب چه هایی که بارها در موردش با هم حرف زده بودیم داشت با موج ها وشن ها شیطنت وبی قراری می کرد صدای خنده هاشو از بشت سرم می شنیدم . صدای بالا وبایین رفتن هاشو با همون موهای بریشون تو باد با همون بیرهنی که دامنشو باد به رقص در می آورد . با همون گونه هایی که از شدت شیطنت و، ورجه ورجه ونوازش دستای آفتاب گرم شمال صورتی ناز شده بود .حتی شن های رو دست وباهاشو می شد دید !

نمی دونم چرا حس کردم حجم دریا زیاد شده !!!یا من با غم وغصه هام توش فرو رفته بودم ؟یا داشتم  غرق می شدم ؟!!امّا نه این اشکهای من که با دریا یکی شده بود !! حجم بالاتر از اونی جایی بود که من اوّل نشسته بودم . به آسمون نگاه کردم آخرای روز بود خواستم ببینم میشه همون غروبی که تو دوست داشتی و برام تو صیف کردی ببینم یا نه ؟ همون غروبی که انقدر بی قرارت کرده بود که تو به خاطرش سراسیمه و بی تاب راهی جاده شدی  وآخرای روز خوتو بهش رسوندی .

 حتی کنار دریا در امتداد ساحل برای آخرین بار به همون آهنگ گوش دادم ولی باکش کردم امیدوارم بتونم خاطر ویادتم مثل همون آهنگ از خاطرم باک کنم درست مثل تو که حتی به یادم نیستی به یاد خاطراتمون ، حرفامون ، رویاهامون .

من هر از گاهی به دنیای تو می یام امّا تو ...

این یاد تو بودن کنار دریا من ویاد سهراب انداخت که میگه : ببین ، همیشه خراشی است روی صورت احساس ، یاد تو یه خراشی روی صورت احساس منه .

چند تا صدف برداشتم گذاشتم کنار گوشم  خواستم صدای آشنایی بشنوم!!!امّانشنیدم . تو گوش صدف ها نجوا کردم حرف آخری رو که هیچ وقت بهت نزدم بهش گفتم ؛ شاید وقتی یه روزی بی من رفتی صدفی رو کنار گوشت گذاشتی صدایی آشنا رو بشنوی .

من به غیر از صدف ها تو گوش گل های قاصدک هم بر از حرفای تو کردم

یعنی برات بیغام فرستادم .

همون گل های قاصدکی که وقتی تو ایستگاه اتوبوس روز جمعه 7 صبح جلو  مترو توایستگاه نشسته بودم و دستم زیر چونه ام بود  مثل بچه هایی که از در مدرسه با شور وهیجان یه دفعه بیرون میان ،، تو حال وهوای خودم منتظر رسیدن اتوبوس بودم که دیدم باد دور وبرم رو بر از گل های قاصدک کرده یه دفعه یکیشون گرفتم وااای چقدر این گلهای زیبا شیطونن!!!گرفتمو تو گوششو بر کردم از حرفای تو و فرستادم به نشون بی نشونت .

باز یادمه ، گفته بودم یا گفته بودی اینو نمی دونم ! فقط میدونم قرار بود در امتداد ساحل با برهنه دست تو دست هم بدویم انقدر که از نفس بیفتیم در امتداد ساحل من فقط را میرفتم  خیسی باهامو  ، بازی باد با موهامو حس کردم  اما ندویدم شاید چون تو نبودی شاید چون بهت قول داده بودم همه اینا با تو باشه وتو نبودی شاید چون نخواستم اول این من باشم که میزنه زیر قولش شاید ....

     آهنگ وبلاگ رو گوش کنید     

(در جواب سوال دوستان 3 بست آخر وخودم نوشتم ؛ دریا ؛ تولد ؛کاش )

(منتظر بقیه اش باشین)